• История -Публицистика -Психология -Религия -Тюркология -Фантастика -Поэзия -Юмор -Детям                 -Список авторов -Добавить книгу
  • Константин Пензев

    Хемингуэй. Эпиграфы для глав

    Мусульманские праздники

    Тайны татарского народа


  • Полный список авторов

  • Популярные авторы:
  • Абдулла Алиш
  • Абдрахман Абсалямов
  • Абрар Каримулин
  • Адель Кутуй
  • Амирхан Еники
  • Атилла Расих
  • Ахмет Дусайлы
  • Аяз Гилязов
  • Баки Урманче
  • Батулла
  • Вахит Имамов
  • Вахит Юныс
  • Габдулла Тукай
  • Галимжан Ибрагимов
  • Галимъян Гильманов
  • Гаяз Исхаки
  • Гумер Баширов
  • Гумер Тулумбай
  • Дердменд
  • Диас Валеев
  • Заки Зайнуллин
  • Заки Нури
  • Захид Махмуди
  • Захир Бигиев
  • Зульфат
  • Ибрагим Гази
  • Ибрагим Йосфи
  • Ибрагим Нуруллин
  • Ибрагим Салахов
  • Кави Нажми
  • Карим Тинчурин
  • Каюм Насыри
  • Кул Гали
  • Кул Шариф
  • Лев Гумилёв
  • Локман-Хаким Таналин
  • Лябиб Лерон
  • Магсум Хужин
  • Мажит Гафури
  • Марат Кабиров
  • Марс Шабаев
  • Миргазыян Юныс
  • Мирсай Амир
  • Мурад Аджи
  • Муса Джалиль
  • Мустай Карим
  • Мухаммат Магдиев
  • Наби Даули
  • Нажип Думави
  • Наки Исанбет
  • Ногмани
  • Нур Баян
  • Нурихан Фаттах
  • Нурулла Гариф
  • Олжас Сулейменов
  • Равиль Файзуллин
  • Разиль Валиев
  • Рамиль Гарифуллин
  • Рауль Мир-Хайдаров
  • Рафаэль Мустафин
  • Ренат Харис
  • Риза Бариев
  • Ризаэддин Фахретдин
  • Римзиль Валеев
  • Ринат Мухамадиев
  • Ркаил Зайдулла
  • Роберт Миннуллин
  • Рустем Кутуй
  • Сагит Сунчелей
  • Садри Джалал
  • Садри Максуди
  • Салих Баттал
  • Сибгат Хаким
  • Тухват Ченекай
  • Умми Камал
  • Файзерахман Хайбуллин
  • Фанис Яруллин
  • Фарит Яхин
  • Фатих Амирхан
  • Фатих Урманче
  • Фатых Хусни
  • Хабра Рахман
  • Хади Атласи
  • Хади Такташ
  • Хасан Сарьян
  • Хасан Туфан
  • Ходжа Насретдин
  • Шайхи Маннур
  • Шамиль Мингазов
  • Шамиль Усманов
  • Шариф Камал
  • Шаукат Галиев
  • Шихабетдин Марджани
  • Юсуф Баласагуни




  • Валит Ильясов

    Әүдек

    (әкият)

    Румияләрнең өйләре Курдюм елгасының Иделгә килеп кушылган җирендә, бугазында, ярның иң биек төшендә салынган. Кызыл керпечтән, әлдә советлар заманында төзелгән ике катлы өй, әллә ни озында киңдә түгел, янәшәдә булган өйләрдән аерылмый диярлек.

    Бу Курдюм бугазы турысына төзелгән авыл Усть—Курдюм[1] диеп атала, Сарытау каласына севәлеп торсада, шәһәр саналмый, шулай авыл булып йөр бирә, ә аның тарихы Саратов тарихыннан боронгырак, хәттә Увектанда боронрак төзелгән авыл икәнен, бер яктан телдә йөрегән риваятләр безгә җиткезсә, икенче яктан аның исеме кычкырып тора.

    Монда Румияләр үткән елның язында күченеп килделәр, бире күченүгә бар гаиләдә бик рыза иде, шәһәр шаушуыннан соң биредәге тынлык, табигат матурлыгы, үзеңне әкияттәге көбек хис итәргә мөмкинлек бирә.

    Бире күчү Румия өчен бик отышлы булды, ул я әнисе, я әтисе белән, күбендә анардан дүрт яшкә оло булган абысы белән, җәй айларында ярдан су читенә төшә, абысының кармак белән балык тотканын карап тора, кай чак үзедә кулына кармак ала, тик бу шөгел анарга бердә охшамый, кояш астында, кулыңа таяк тоткан килеш, бер урныга бәйләп куйган кебек утрып тор имеш, калкавычка күзеңне төбәп, эләкмәгән балыкны көтеп.

    Шуңа күрә ул су буйлап, я ул якка, я бу якка, әтисе бүләк иткән этен ияртеп йөгерә бирә, судагы яр читенә килгән балык маймычларын, суга кереп кулы белән тотып маташкан була. Маймычлар анардан куркып, кайсысы кай якка чәчрәп киткән көбек суда качалар, ә чакын камышына ябышкан кабырчыклар, качалмый, аларның язмышы тулаем Румия кулында кала, тик ул аларга тими.

    Румия аякларыннан салып су читенә керсә, эте аны узып, суга кереп чыланада, судан чыгып Румия янына килеп аны баштин - аяк чылатып, кагына, икесенә бер дөнья, бер минутта буш вахыт юк.

    Шулай май аеның аяз көнендә, Румия абыйсы белән су буена төшкән иде, һавада су өстендә акчарлаклар белән ярышып керәшәләр кыелып—кыелып оча, кайдадыр камышлар артыннан күлбуганың тавышы иштелә, дулкыннар өстендә кояш нурлары, меңнәгән көзгеләр булып, ялтырап уйный. Абысы кармагын җайлап балык тотарга җыенган арада Румия эте белән алдарак йөрегән җирләреннән, узыбырак китте, эте алгарак чыгып су читеннән биш—алты адым ераклыкта булган, язгы ташкын казыган чокырга якын килеп, өрергә тотынды, Румия аның янына йөгереп барганы булды, аның күзенә кытай җәтмәсенә чорналган, чокыр эчендә калган әз—почык суда елга ташбакасы тыпырчынып торганын күрде. Аның сул алны аягын җәтмәнең лескасы шул хәтле җәрәхәтләгән, аяк тиресендә генә эләгеп калган.

    Таш баканың чирәбе балчыкка буялганга аның нинди төстә икәнлегендә белүе кыен, тик кызыл төстәге күзләре Румиягә карый көбектә, анардан ярдәм сораган булып ялваралар, дигән хис Румиянең көңеленә килеп—киткән булды.

    Ул ташбаканы коткарырга кирәк икәннегенә бердә шикләнмәде, үзенә генә коткарырга кыен булачагын аңгарып Ренат абысын барып чакырырга булды, тик абысына йөгереп барсада, ул аның ни сүләгәнендә тыңлар—тыңламас кына тыңлады, ник дисәң ул әле яңа гына кармакка шактый зур кәлчәк балыгын эләктереп чыгарган.

    Кәлчәкләр көтүчек белән йөрегәнен белгән Ренат, хәзер тагын берсе кабар диеп өмет итеп, калкавычтан күзен алмый утыра.

    Румия аны юкка—бушка борчыган өчен ачулансада, тик барыбер –Ал әнә сумкадан пычак, кискәлә җәтмәне, коткар ташбакаңны, минем ташбака коткарып йөрергә вахытым юк, дидедә, яңадан балык шандыручы калкавычка төбәлде.

    Румия дүртенче сыныф укучысы гына булсада, җәйге ялда авылда әбисенә бәрәңге чистартыргада, кагыт ясаганда алма турарга булышканга пычак белән эш итү аның өчен таныш. Эте белән кире ташбака тыпырчынып яткан чокырга килделәр, Румия әлә ни тирән булмаган чокырга төшеп, пычак очы белән генә җәтмәне кискәләп ташбаканы җәтмәдән чыгарды да, кулына алып чокырдан чыгып суга кереп су эчендә үскән күрән арасына ташбаканы куеп, әкрен генә аның өстенә ягылып каткан балчыкны юды, башында, муйнында, аякларында арулады, ташбака кара—көрән төстә булып чыкты, аның чирәбеннән башка бөтен тәнен, сары сипкеләр бизәгән икәне күренде.

    Румия суда үскән күрәнне уздырып, камышлар арасындагы аралыкка ташбаканы кертеп җибәрде дә, су читенә чыгып, нәрсәдер көткән көбек, бер мизгел басып торды да, абысы Ренат янына этен ияртеп китте.

    - Я ни коткардыңмы ташбакаңны диеп Ренат абысының соравына.

    - Әйе җәтмәдән чыгардымда суга кертеп җибәрдем.

    - Ә миңа бер балыкта артык эләкмәде, әйдә өйгә кайтабыз, әни телефоннан баюк өйгә чакырды.

    Өйгә кайткач Румия әтисенәдә, әнисенәдә ташбаканы коткаруы турында тырышып—тырышып сөйләсәдә, аның кебек ук бу вакиганы көңелләренә якын алучы булмады.

    Румия йокларга яткачта әлдә бер ни вахыт, ташбакасы турында уйлады, ничек икән ул анда суда, җәрәхәтләре ничек күнәр, кемдә булса анарга ярдәм итүче табылыр микән.

    Шул уйларга чумып йокыга киткәнендә тоймады.

    Иртә аны әнисе, тор кызым мәктәпкә кичегүең бар, диеп уятты.

    Гимназиядә бер ниндидә үзгәрешләр булмады, дәресләр гадәттәгечә вахтында үтеп, уку көне тәмамланды.

    Гимназиядән Румияне һәм аның абысын, әтиләре машинада эштән үткәндә тиеп алды.

    Бөтен кызык өйгә кайтып, мәктәп киемнәрен алыштырып, йортка чыккач тотынды.

    Румия өй ишеген ачып чыгуына, аларның ишек алдысында әлгә кадәр ул күрмәгән, кызыл күмәктән, ак чалбардан, кара бөдрә чәчле, күк күзле, Ренат абысыннан иң күбендә бер яшкә олорак, я аның белән бер яшлек ук булыр көбек, буйгада абысы белән бер тигез булган малай елмаеп басып торганын күрде.

    Малай дигән Румияне күргәч анарга якынаеп исәннәштедә, синең исемең Румия икәнен мин беләм, син миннән ятланма, минем атым Яныш, мин сине табып, сиңа бүләк тапшырырга тиеш.

    Румиянең тормош тәҗрибәсе әлә ни булмасада, бер сәерлекә ихтибар итте, Яныш аның белән сөйләгәндә, иреннәрен селкетми, авызын ачмый, ничектер сүли ә Румия аның сүләгәнен ишетә.

    Яныш Румия белән сүләвдән туктамыйча, чынында Яныш кына сүләде, Румия анарга бер сүздә әйтмәде, әйтергә теләгедә булмады.

    Тик исе китеп, бу нинди ят малай, ник ул Румияне эзләп килгән, нинди бүләк, кем җибәргән ул бүләкне, дигән уй гына башына килде.

    Шул ара, Яныш, Румиягә нинди дә булса хәрәкәт ясарга вахыт калдырмыча, чалбар кесәсенән кечкенә генә әйбер чыгарды да, мә Румия бу "модем" компьютереңа модемны яраштырда, аны эшләтеп җибәрер өчен код итеп "Әүдек"сүзен яз.

    - Ә син татарча яза беләсеңме, юкмы?

    Алар очрашканнан бирле бер сүздә әйтмәгән Румия авызын ачып, - Әйе татарча язада укыда беләм.

    Тик шул минутта гына Румия Яныш аның белән татарча гына сүләгәннегенә ихтибар итте.

    - Беләсең икән бик якшы, чөнки без татар телендә генә сөйләшәбез дидедә Румиянең кулына модемны бирде.

    Модем зурлыгы белән кулланышта йөрегән башка операторларның модемнарыннан аерылгысыз, тик аның бер ягында "Чөгә"балыгының сүрәте.

    Син кара Румия модемны компьютерга яраштыргач "Чөгәнең" күзләре кызыл төстә кабыныр, ә "Әүдек"диеп язып кодын керткәч, Чөгәнең күзләре яшел ут белән янар һәм экранда синең иске танышың, син коткарган ташбака булыр, тик ул сиңа үзгә рәвештә күренер, ә ник алай булганын

    Дидә сиңа үзе сөйләр.

    Кичә син коткарган ташбаканың исеме Дидә, ул матур гына бер апай.

    Ярый саубул Румия миңа китәргә вахыт, тик бел, модемны беркемгәдә бирмә, башка кеше аның белән кулланалмый, ул синең өчен генә эшләргә ясалган.

    Шул сүзләрне әйткәч Яныш боролды да китеп барды, Румия бу төшемме - көнемме диеп икеләнде, хәзер генә аның каршында басып торган Яныш, әкәмәтче төгелме диептә уйлап алды. Тик кулында калган модем аны тиз генә өйгә кереп модемны компьютерга яраштырып бу әкиятнең дәвамын белергә өндәде.

    Өйгә кергәч Румия әнисеннән компьютерда эшләр өчен рөхсәт алды, әнисе дәресләреңне эшләдеңме диеп соравына, әйе мәктәптә ук өй эшләрен аныкладым диеп җавап бирде дә, компьютер алдына утырып, модемны компьютерга яраштырды.

    Яраштырып код урнына "Әүдек" сүзен язгач, бер секунтта көттермичә "чөгәнең"күзләре яшәрде дә экраннан бик чибәр бер апай елмаеп Румиягә эндәште, саумы Румия, син каушама мин Дидә, Яныш сине минем турыда кисәтеп куйды, син хәзергә минем сөйләгәнне генә тыңла, син акыллы кыз, барында бик тиз аңнарсың.

    Румия әлгә кадәр бу дөняда ике матур хатын гына бар диеп санаса, аның бересе әнисе, икенчесе укытучы апасы булса, ә бөгенгедән экрандагы апайда, матурлыгы белән алардан бердә калмаган икәннеге белән килеште.

    Дидә сүзен дәвам итте, Румия аның алдында сөйләп торган чибәр хатын, ташбака булаламы икән, дигән уй, юла көбек башында әйләнде.

    Мин Румия сезнең планета кешесе түгел, башка планетадан җиргә очып килгән экспедициянең әгьзасы, безнең планета "Кызыл тамга"диеп атала.

    Кайчандыр бик борында "Кызыл тамга планетасыннан килгән кешләр, безнең бабаларыбызның бабаларын, үзләре белән алып киткәннәр, ул хәл берничә тапкыр кабатланган, ни өчендер ул планетага татарлар гына эләккән, җирдә барган исәп белән санасаң мең елдан соң бөтен "Кызыл тамга планетасы татарча сүләүгә күчеп беткән, күрәсең башка телләр, ни сәбәпледер татар теленә оттырган.

    Безнең бабайлар башка планетада да бергә булырга тырышканнар, таркалмаганнар, үз ара үрчегәннәр, шуңа күрә телләрен татар теле итеп, үзләрен татар итеп, саклап калганнар.

    Кызыл тамга планетасында фән бик алныга киткән, сезнең җирдә стандарт саналган яктылык тизлегеннән, 5 тапкыр тизрәк хәрәкәт итә торган ракеталар бар, тәгәрмәчле бер олау да юк, ни булган олау барсы электромагнит кырының көченә әселенеп йөри.

    Кешләрдә төрле катлаулы җайланмалар кулланып(программага кертелгән хәлдә) вахытлыча төрле җанварларга әйләнә алалар.

    Минем мисалда, син аны үзең күзәттең, мин сиңа аның ничек булуын аңнатып бирәм, безнең планетада да төрле илләр бар, мин торган ил "Урта" диеп атала, ул иң зур илләрдән санала, безнең планетада да, җирдәгедәй, илләр арасында сугышлар туктамый, сугыш чукмарлары барлык галәмдә бар, "Урта"дәвләтенең гомерлек дошманы булган "Кара ярма"иле дә җиргә вәкилләр җибәреп тора, алар җирдә дә безгә һөҗүм итәләр.

    Безнең экспедициядә, аларның бездән алда җиргә төшеп, безнең ракетаның җир планетасының орбитасына кергәнен көткән, ракеталарының нурлар белән ата торган тупларының утына дучар булды. Безнең ракета, нурлар тупларының атакасыннан соң, сафтан чыкты, зур авырлык белән ракетабызны Идел суының өстенә төшералдык һәм су астына яшердек. Ракетада кем булганнар, алдан аныкланып куелган программага буйсынып, кайсысы—кая, кем нинди җанвар булып таралдылар, һәм билгеле җиргә билгеле вахытка җыелганнар. Тик мин генә программам аксаганга, алдан аныкланып куйган энергия җитмәү сәбәпле, кытай җәтмәсенә уралып, үз төшемә котла алмадым, син мине тапканда мин җаным белән саубуллашкан идем инде. Тик ходаем миңа сине җибәрде.

    Мин үз гомеремдә ике планетада да, синең көбек йомшак көңелле, мәрхәмәтле, кешегә дә, җанварларга да, ярдәм итәргә сәләтле кеше сирәк очраттым.

    Көңелеңә карата көнең булсын Румия.

    Мин сиңа бүләк итеп, әгәр синең теләгең булса, көн саен, бер әкият сөйләрмен, тик бер шарт бар, әгәр икенче көнне, кичә сөйләгән әкитне миңа кабатлап сөйли алсаң, кабатлый алмасаң яңадан шул ук әкиятне сөйлимен, син әкиятне миңа, кайтарып сөйләгәнчегә кадәр. Миңа әкиятне сөйләгәч, әкиятнең дәвамын тыңлысыңмы, әллә яңа әкият сөйләтәсеңме, ул синең теләк, мин аны үтим.

    Ә хәзер тыңла беренче әкият.

    Борон, борон заманда, әлдә җир йөзендә комьпютерларда, кәрәзле телефоннарда, хәттә теливизор белән радио да булмаган чакта, торганнар ди бер урманда ирле—хатынлы шүрәлеләр, алар өйләнешеп озак яшәсәдә, балалары булмаган. Балалары булмавы аларны бик борчыган һәм хафаландырган.

    Мондый бәхетсезлек безнең башка төшкән җаза диеп, шүрәлеләр үз язмышларына буйсынып, бар тирә дөняга ачу саклап урманда яшәгәннәр.

    Бердә—бер көн шүрәле хатыны урманда гөмбә җыючы бабайны очрата, бабай курксада шүрәле хатынына куркканныгын сиздермәскә тырыша, шүрәле хатыны ник бездән сорамый, безнең урманда йөрисең диюенә, син үзең урман сарыгы миннән ни кирәгеңне сора, бәлки мин сиңа ярдәм итә алырмын диеп каршы дәшә, ахрысы урман халкы гына түгел, тирәдәге авыл кешләредә шүрәлеләрнең бәлясын белгәннәр.

    Шүрәле хатыны аптрап калсада, бу урманда ул хуҗа икәннеген исенә төшереп кыюлана һәм бабайдан. —Я ни картлач, син миңа урман хуҗасына ни ярдәм күрсәтә аласың диеп сорый.

    Бабай елмаеп, - Минем бер даруым бар, аны эчкән хатын—кыз безнең авылда балага уза, әгәр сорасаң миннән, сиңа да ул даруны бирәм, тик бушлай төгел.

    Йөккә узганнан соң безнең авылның бер кешесен дә урманнан кумысың , куркытмысың , җиләк җыярга, гөмбә җыярга, утын алырга бер нинди дә киртә куймысың, әгәр вәгдә бирсәң шул шартны үтәргә, даруны бирәм.

    Шүрәленең кешләргә бушлай урман байлыгын өләшәсе килмәсәдә, гөмбәче бабайның сүзләре кызыксындыра, чөнки ул шүрәле башы беләндә аңгара, баласы булмаса, урман бөтенләйгә бушлай кешләр кулына калачак, ә баласы булса, әлдә карап—карарга була.

    Шуларны уйлыда шүрәле хатыны бабайга, - Ярый, мин аксакал синең шартыңа күнәм, бир даруыңны.

    Бабай даруны туздан ясаган кәрзиненнән чыгарып бирә, шүрәле хатыны даруны бабай каршында эчә.

    Бабай борылып киткәндә шүршле хатынына әйтә.

    - Онотып куйганмын, әгәр шартны бозсаң шүрәле баласы урынына, адәм баласы туасың, шуны бел, диядә, күздән югала.

    Күрәсең "Хызыр Ильяс"булгандыр.

    Шүрәле хатыны ире белән очрашкач, аның белән ни булганын чәчми—түкми иренә сөйләп бирә.

    Шүрәленең кәефен кешләргә урман байлыгыннан бушлай файдалану хокукы бозсада, хатынының бала туарга тиешлеге, көңелен күтәрә.

    Вахыт үтә, шүрәле хатыны йөкә уза, шүрәлеләр бәби көтә башлылар.

    Җәй ахырыда килеп җитә, урманда бар җимештә өлгерән, халык соңгы вахытта шүрәлеләр бер кайда да, урманда күренмиләр дә, берәүгәдә тимиләр дә, дигән хәбәргә таянып, урманга йөри бирә, кышкыга җиләк—җимешен хәзерли.

    Көннәрдән бер көнне олорак авыл кызларына ияреп, җәен генә унар яш тулган, ике игезәк кыз Хания белән Хашия дә җиләк җыярга киләләр, җиләкне җыялар, салам сабагыннан үргән әрҗәләрен тутыраларда, балан куагы астына, тамак ялгарга утралар.

    Әниләре аларга биреп җибәргән төенчектә, баллы кабак эчле, өч өччит булып чыга, ике кызда берәр өччит ала, яулык өстендә калган өченче өччитне балан куагы ышыгында утырган шүрәле хатыны сузылып ала, кызлар шүрәле хатынын күрмәсәләрдә, аның йон баскан килбәтсез озын бармаклы кулын күрүдә аларны куркудан шак каттыра, Хания белән Хашия куркуларыннан ирелешеп, кәрзиннәрен алып авылдашлары янына чабалар. Ни булганны барсы иштә.

    Вахыты җиткәч шүрәлене шатландырып хатыны туа, тик адәм баласын туа, малай туа.

    Шүрәле монарга куаныргамы әлә кайгыртыргамы икән диеп баш вата.

    Хатынан син бабайның шартын бозмадыңмы диеп сорый?

    Шүрәле хатыны урманда игезәк кызларны очратканын исенә төшерә, әйе булды бер хәл, тик мин үзем беркемгәдә күренмәдем, беркемнедә куркытмадым, аш талымнап йөрегән чагым иде, ә ике игез кыз куак астына утырып, баллы кабак эчле, өччит ашарга керештеләр, нәфсемә түзмәдем кул сузып бер өччитләрен алдым, алар кычкырышып җиләк тулы әрҗәләрен алып качтылар, ә мин алар турында әллә кайчан оныттым, мин шартны бозган булып чыгам, хәрәм юк.

    Әйдә атасы, кеше сыфатында булгач шүрәледән туган булсада балага ат кушыек, тап исем олоңа.

    Шүрәле озын—озак уйлап тормый, урман ягалый аккан елгада, көймә белән күчем тоткан, Әкмәли картның, шук малаеның исемен шүрәле малаена куша, әле хатын безнең бала чын кеше була, исеме Годю булсын бөгеннән.

    Малайлары үсә, ай үсәрне көн үсә, ел үсәрне ай үсә, бик тиз арада егет булып үсеп җитә. Шүрәлеләр Годюга сокланып туймылар, йөзгә матур, тәнгә таза, телгә чәпәк, өстәвенә шүрәлечә генә түгел, кешләрчәдә сөйли белә.

    Тик бер әйбер генә шүрәлеләргә тынгы бирми, Годю җәй көннәрендә ай тулы вахытта, төнне шүрәлегә әврелә дә, урман буенда шаркылдап көлеп йөри, аның көлү тавышыннан, шүрәлеләрнең үзләренең дә йоннары үрә тора, ә башка җанварлар турында әйтергә дә юк.

    Шүрәлеләр бу бәлядан тишелү юлын табалмагач, гөмбәче бабайны эзләргә булалар.

    Ярый Румия бөгенгә була, иртәгәсен көн күрсәтер, әкиятне кабатлый алсаң дәвамын сөйләрмен, кабатлый алмасаң, иртәгәдә бөгенге әкият.

    Бөгенгә хуш сау бул!!

    Искәрмә:
    [1] Усть—Курдюм — боронда татарлар елга бугазыннан усә диеп санаганнар һәм ул шулайда, Бу сүз Курдым каян устене аңлата, Кур—кипкән, такырга әйләнә торган дым—су, бу очракта елга. Усть—Курдюм сүзе җәен кибә торган елганың бугазын төшендерә. Башта Усть – Курдюмда Баты ханның җәйләве була, аннан Үкәктә анарга Сарай салгач ары күченә. Бу авылны татарлар әлдә ислам динен кабул итмәгән гә кадәр төзелгән була.

    Сарытау каласы.
    26.05.12. ел.



    (дәвамы)
    Валит Ильясов
    сказка на татарском языке.
  • Валит Ильясов:
  • Бүләк (шигырьләр)
  • Гөлсу (шигырьләр)
  • Су аналары (хикәя)
  • Дуңгыз кугыны (хикәя)
  • Балыкчы малай (хикәя)
  • Иске вәсият (хикәя)
  • Минзәлә балы (хикәя)
  • Яшел сатин (хикәя)
  • Кызыл партизан (хикәя)
  • Айша җаным (хикәя)
  • Фәим кода (хикәя)
  • Май килде (шигырьләр)
  • Авылда сабантуй (хикәя)
  • Минең уйлар (шигырьләр)
  • Чичән Халил (хикәя)
  • Сәлим кызы Зәйнәп (хикәя)
  • Җәйләр үтте (шигырьләр)
  • Соломон агай (хикәя)
  • Саубул Әнкәй (шигырьләр)
  • Әүдек (әкият)
  • Көзге туйлар (шигырьләр)
  • Февраль (шигырьләр)
  • Тукайга (шигырьләр)
  • Миңа була (шигырьләр)




  • ← назад   ↑ наверх