• История -Публицистика -Психология -Религия -Тюркология -Фантастика -Поэзия -Юмор -Детям                 -Список авторов -Добавить книгу
  • Константин Пензев

    Хемингуэй. Эпиграфы для глав

    Мусульманские праздники

    Тайны татарского народа


  • Полный список авторов

  • Популярные авторы:
  • Абдулла Алиш
  • Абдрахман Абсалямов
  • Абрар Каримулин
  • Адель Кутуй
  • Амирхан Еники
  • Атилла Расих
  • Ахмет Дусайлы
  • Аяз Гилязов
  • Баки Урманче
  • Батулла
  • Вахит Имамов
  • Вахит Юныс
  • Габдулла Тукай
  • Галимжан Ибрагимов
  • Галимъян Гильманов
  • Гаяз Исхаки
  • Гумер Баширов
  • Гумер Тулумбай
  • Дердменд
  • Диас Валеев
  • Заки Зайнуллин
  • Заки Нури
  • Захид Махмуди
  • Захир Бигиев
  • Зульфат
  • Ибрагим Гази
  • Ибрагим Йосфи
  • Ибрагим Нуруллин
  • Ибрагим Салахов
  • Кави Нажми
  • Карим Тинчурин
  • Каюм Насыри
  • Кул Гали
  • Кул Шариф
  • Лев Гумилёв
  • Локман-Хаким Таналин
  • Лябиб Лерон
  • Магсум Хужин
  • Мажит Гафури
  • Марат Кабиров
  • Марс Шабаев
  • Миргазыян Юныс
  • Мирсай Амир
  • Мурад Аджи
  • Муса Джалиль
  • Мустай Карим
  • Мухаммат Магдиев
  • Наби Даули
  • Нажип Думави
  • Наки Исанбет
  • Ногмани
  • Нур Баян
  • Нурихан Фаттах
  • Нурулла Гариф
  • Олжас Сулейменов
  • Равиль Файзуллин
  • Разиль Валиев
  • Рамиль Гарифуллин
  • Рауль Мир-Хайдаров
  • Рафаэль Мустафин
  • Ренат Харис
  • Риза Бариев
  • Ризаэддин Фахретдин
  • Римзиль Валеев
  • Ринат Мухамадиев
  • Ркаил Зайдулла
  • Роберт Миннуллин
  • Рустем Кутуй
  • Сагит Сунчелей
  • Садри Джалал
  • Садри Максуди
  • Салих Баттал
  • Сибгат Хаким
  • Тухват Ченекай
  • Умми Камал
  • Файзерахман Хайбуллин
  • Фанис Яруллин
  • Фарит Яхин
  • Фатих Амирхан
  • Фатих Урманче
  • Фатых Хусни
  • Хабра Рахман
  • Хади Атласи
  • Хади Такташ
  • Хасан Сарьян
  • Хасан Туфан
  • Ходжа Насретдин
  • Шайхи Маннур
  • Шамиль Мингазов
  • Шамиль Усманов
  • Шариф Камал
  • Шаукат Галиев
  • Шихабетдин Марджани
  • Юсуф Баласагуни




  • Габдулла Тукай

    Су анасы

    (Бер авыл малае авызыннан)

    I

    Җәй көне. Эссе һавада мин суда койнам, йөзәм;
    Чәчрәтәм, уйныйм, чумам, башым белән суны сөзәм.

    Шул рәвешчә бер сәгать ярым кадәрле уйнагач,
    Инде, шаять, бер сәгатьсез тирләмәм дип уйлагач,

    Йөгереп чыктым судан, тиз-тиз киендем өс-башым;
    Куркам үзем әллә нидән,— юк янымда юлдашым.

    Бервакыт китәм дигәндә, төште күзем басмага;
    Карасам: бер куркыныч хатын утырган басмада.

    Көнгә каршы ялтырый кулындагы алтын тарак;
    Шул тарак берлән утыра тузгыган сачен тарап.

    Тын да алмыйча торам, куркып кына, тешне кысып,
    Шунда яр буендагы куе агачларга посып.

    Сачләрен үргәч тарап, сикерде төште суга ул;
    Чумды да китте, тәмам юк булды күздән шунда ул.

    Инде мин әкрен генә килдем дә кердем басмага,
    Җен оныткан, ахыры,— калган тарагы басмада.

    Як-ягымда һич кеше дә юклыгын белдем дә мин,
    Чаптым авылга, таракны тиз генә элдем дә мин.

    Күрмимен алны вә артны, и чабам мин, и чабам;
    Ашыгам, тирлим, пешәм һәм кып-кызу уттай янам.

    Берзаманны әйләнеп баккан идем артка таба,—
    Аһ, харап эш! — Су анасы да минем арттан чаба.

    Кычкырадыр: «Качма! качма! Тукта! тукта, и карак!
    Ник аласың син аны,— ул бит минем алтын тарак!»

    Мин качамын — ул куадыр, ул куадыр — мин качам;
    Шулкадәрле кыр тыныч, һичбер кеше юк, ичмасам.

    Шул рәвешчә чабышып җиттек авылга бервакыт,
    Су анасыны куарга күтәрелде барча эт!

    «Вау!» да «вау!» да, «һау!» да «һау!» —

    бертуктамый этләр өрә;
    Су анасы, куркып этләрдән, кирегә йөгерә.

    Инде эш җайланды, куркудан тынычландым, дидем;
    И явыз карчык! тарагыңнан коры калдың, дидем.

    Өйгә кайттым да: «Әни, алтын тарак таптым!» — дидем;
    «Сусадым, ардым, әни, мин бик озак чаптым»,— дидем.

    Сейләгәчтен кыйссаны, алды тарагымны әни;
    Курка үзе алса да,— уйлый эченнән әллә ни...

    II

    Яхшы, хуш. Батты кояш. Йокларга яттым кич белән;
    Өй эче тулган иде кичке һава, хуш ис белән.

    Юрган астында йокыга китми ятам мин һаман;
    Шык та шык! — кемдер тәрәзәгә чиертә берзаман.

    Мин ятам рәхәт кенә, тормыйм да кузгалмыйм әле.
    Бу тавышка сискәнеп, торган йокысыннан әни:

    — Ни кирәк? Кем бу? Кара тәндә вакытсыз кем йөри?
    Нәрсә бар соң төнлә берлән, и пычагым кергери!

    — Су анасы мин, китер, кайда минем алтын тарак?
    Бир! бая көндез алып качты синең угълың, карак!

    Төшкән айның шәүләсе, мин юрган астыннан карыйм;
    Калтырыйм, куркам:

    «Ходай! — дим,— инде мин кайда барыйм?»

    һич өзлексез шык та шык! безнең тәрәзәне кага;
    Ул коточкыч сачләреннән чишмә төсле су ага.

    Әнкәем алтын таракны, тиз генә эзләп табып,
    Атты да тышка, тизүк куйды тәрәзәне ябып.

    Су анасыннан котылгачтын, тынычлангач, әни
    И орышты, и орышты, и орышты соң мине!

    Мин дә шуннан бирле андый эшкә кыймый башладым,
    «Йә иясе юк!» — дип, әйберләргә тими башладым.



    ← назад   ↑ наверх